CINCARI.ORG - Početak II milenijuma pne.              			    	 																
Prostor za Logo i ostalo
  Start     Dokumenta   Drugi o nama   Vaša priča   Naselja   Kultura   Novosti   Linkovi

SADRŽAJ



    Start    

    DCS    

    Poreklo Cincara    

    Istorija Cincara    

    Jezik Cincara    

    Muzika Cincara    

    Poznati Cincari    

    Publikacije    

    Galerija slika    

    Kontakt    


bottom








Početak II-gog milenijuma pre H.

Za vreme proto-pelazgijskog kralja Deukaliona (balkanska varijanta Noa), čije sedište je bilo u mestu Ftija (jugo-istočna Tesalija), desile su se velike poplave, koje su potopile ravnice i desetkovale stanovništvo.

Neobrađena poljoprivredna zemlja stvorila je uslove za veliku migraciju plemenskih grupa iz panonske ravnice na severu od reke Dunav. Ova panonska plemena bila su jezički povezana sa plemenima koja su živela u južnom delu balkanskog poluostrva i njihov jezik u velikom odgovara jeziku Dako-Romana. Ovo su poljopriredna plemena, i u savremenoj istorijskoj nauci pogrešno identifikovana kao grčka plemena.

Dolazak Panonaca i Kadmejaca u XXI/XX veku pre Hrista


Mešanjem novodošlih Panonaca sa autohtonim Armanima i sa proto-Pelazgima sa juga i sa ostrva, u dužem vremenskom periodu, u ravničarskim predelima formira se mnoštvo povezanih plemenskih grupa Dardanaca, Pajonaca, Helena, Pelazga, Ahajaca, Eolaca ..... čija je osnovna delatnost bila poljoprivreda. Ove plemenske grupe naselile su najpre ravničarske poljoprivredne površine počevši od današnjeg Kosovo na severu, kroz dolinu Vardara (Axius), centralni blatnjav deo kasnije antičke Makedonije, Pelagoniju, polja Korče, ravnice Tesalije, Atiku i Peloponez.

U planinama (leti) i u primorju (zimi) je životni prostor gde su armanska plemena boravila baveći se prvenstveno stočarstvom. Ta plemena, sigurni u njihovoj moći, osećala su se kao gospodari cele zemlje. Armanska plemena u to vreme bili su jedinstvena jezička grupa na celoj teritoriji južno od reka Save i Dunava.

Formiranje Dardanaca, Pajonaca, Pelagonaca, Pelazga


Armanski antropološki tip na teritoriji praistorijske Grčke star je desetine hiljada godina. Isto tvrdi grčka antropološka nauka.

U XXI-XX veku pre Hrista, Kadmejci (Feničani) su naselili istočni deo Krita i osnovali Tebu u Beotiji.

Negde u XVIII veku P.H. , kao rezultat povećanog broja populacije, došlo je do podele većeg armanskog plemena i njegovog delimičnog premeštanja u nove oblasti. Tako deo Paonačke populacije prateći tok reke Vardar (Axius) otišao na jug do Krita, gde je tad, i petsto godina kasnije, zabeleženo da je etnički (lingvistički) heterogena populacija živela. Ove pridošlice dale su dinastiju i apsolutnog gospodara Krita i Mediterana, Minosa.

Deo Dardanaca prebacio se u Malu Aziju i naselio oblast oko Helisponta, znanu kao Dardanija ili Troja.

Takođe pleme Brigi koje je vrlo star i brojan balkanski element, podelilo se na dva dela; jedan je ostao na teritoriji Makedonije a drugi je otišao u Malu Aziju gde su promenom otadžbine promenili ime od Brigi na Frigijci, a zemlju koju su naselili nazvali su Frigija.

Važno je zabeležiti još jednu migraciju, a to je preseljenje tesaliskog plemena Kuret u Malu Aziju u region poznat kao: Lidija, Karia (Caria) i Mizia (Mysia).

Migracije delova pomenutih plemena zabeležena je od strane mnogih prastarih pisaca. Realan problem je vreme kada su se te migracije dogodile.

hhhhh


Na osnovu istraživanja, određivanje XVIII-og. veka pre.H. kao vek preselenja, pre svega sam utvrdio na osnovu vremenske pojave, odnosno ustanovljavljanja jednog društva koje se zasniva na poljoprivredi na ostrovu Krit, sa centralnim božanstvom Damatri (boginja žetve) koje prema arheološkim otkričima se je dogodilo tačno u XVIII–om. veku pre.H.

Veza između Pajonaca i kritskih doseljenika izvodi se na osnovu: hidronim, “MESSAPOS” = “mess” + “apos”. Ova reč dolazi od armanskih reči: “mese” (stedina) + “apâ, apos” (voda, bogat vodom), sa direktnim značenjem “središna velika voda”. Reč “mese” sa istovetnim značenjem, u upotrebi je i u grčkom, onda “mižlok, miez” u d.r. i “mezo” u it. jeziku. De fakto, reč je o imenu reke koja teče središnim delom Krita. Pored ovog hidronima utvrđena su i imena: “BATON”, “STABAJA” i druga, koja nas podsečaju na odgovarajuća: “BATO”, “BATUS”, kao i toponim “STOBI”, koja pripdaju topomastici i geografskoj lokaciji koje su naseljavali Pajonci iz Pajonije (sa obala reke “Aksij” = Vardara). Interesantno je da iz vremena Minoja, Homer “Ilijada, B. 646.” spominje grad “Gortina” na Kritu, koji imenom je identičn u potpunosti sa grdom “Gortina” iz Pajonije.

Takođe, Herodot, “Istorija, IV. 154.”, spominje “FRONINU” (Mirna, Mirka) kćer kralja “Etearha” (Ete + arhond = Večni + predvodnik) iz grada Oaksa na Kritu.

Ime “Fronima” (Mirka) potiče od makedon-armanske reči “fronimâ” (mirna).

Herodot “Istorija, I,. 173. i VII. 92.” Ukazuje da su Likijci u Likiju došli sa Krita gde su se imenovali Termili. U vreme kad su na Kritu živeli varvari, i kad su posle dinastičkih borbi između sinova Evrope, Sarpedona i Minoja, Sarpedon izgubio, on je sa njegovim pristalicama pobegao sa Krita u Milijadu (južni deo Male Azije) koji je kasnije imenovan kao Likija.

Likija je imenovana po Liku, sina Pandionova iz Atine, koji je jedno vreme bio vođa Termila.

Iz iznetog jasno se vidi da: kako Likijci, tako i ostali žitelji Krita u vreme Minoja, kao i sam Minoj, bili varvari – Armani, Armeni (kod Herodota, svi oni koji nisu bili Grci, imenovani su kao varvari) plus određeni vrvari koji su pripadali drugim jezičnim grupama.

Homer “Ilijada, N. 450.” Ukazuje da je Idomenij, koji je predvodio vojsku sa Krita, i bio u poodmakloj zrelosti, sin je Deukalionov, a unuk Minojev.

sl.5


Faktički sada imamo Idomenija kao saveznika invazionista da ratuje protivu njegovih rođaka Likijaca (Termila) koji su ratovali na strani Trojanaca.

krit


Interesantno je, da prema Homerovim zapisima, Likijci su bili najverniji saveznici Trojanaca sa kojima su bili vrlo bliski i u odnosu na jezik koji su govorili.

Ako napravimo jednu retrospektivu, na površini izlazi jezička povezanost koja postoji između Likijcima, Minojevim Krićanima i Trojancima. Logika se sastoji u činjenici što Likijci (Krićani) potiču od Pajonaca, a Trojanci od Pajoncima srodnih suseda Dardanaca. Trojanci koji su se posle razaranja Troje naselili tokom reke Strume bili su imenovani kako “Pajonci Strumljani” iz jednostavnog razloga što i pored tog da su vodili poreklo od Dardanaca, ni u čemu se nisu razlikovali od njima srodnih Pajonaca u čije susedstvo su se naselili pri povratku u praotađbini.

krug


Najnovija istraživanja i analize u oblasti genetike urađena od strane eksperata za imonologiju i molekularnu biologiju, ukazuju da je stanovništvo iz R.Makedonije u odnosa na određene karakteristike krvi, najsrodnije sa stanovništvom ostrva Krita.

De fakto, Minoj i njegov narod su bili varvari, a jezik koji je govorila većina bio srodan onom kojim su govorili Pajonci. Ako su stanovnici Krita bili varvari (nezavisno dali su poticali od Pajonaca, Kaunijaca, ili nekih drugih pelaških skupina), onda sasvim je pogrešno kada se Kritska kultura iz vremena Minoja, i ona koja je predhodila njemu, danas od strane nauke identifikuje kako grčka kultura.





Najbrzi i najsigurniji nacin za transfer novca -PayPal


Moskopolje-Cincarski Jerusalim







Copyright © 2014 CINCARI.ORG | All Rights Reserved

Design by FCP | Modified by Dragos Powered by DCS