Prostor za Logo i ostalo
  Start     Dokumenta   Drugi o nama   Vaša priča   Naselja   Kultura   Novosti   Linkovi

SADRŽAJ



    Start    

    DCS    

    Poreklo Cincara    

    Istorija Cincara    

    Jezik Cincara    

    Muzika Cincara    

    Poznati Cincari    

    Publikacije    

    Galerija slika    

    Kontakt    


bottom








PREDGOVOR

Namera ove skracćene knjige je da predstavi istoriju Arman Makedonaca od praistorije do kolonizacije Dakije, i to na opisni i sto je moguće kraći način.

Sve što je ovde prikazano je provereno, verodostojno, i, rezultat mog četrdesetogodišnjeg istraživanja u svim naučnim poljima povezanim na bilo koji način sa Makedon-Armanima.Istraživanja koja sam uradio u oblasti istorije i lingvistike su duboka i temeljita, i, iznad svega, zasnovana na originalnom čitanju i prikazu drevnih spisa i činjenica.

Rezultati do kojih sam došao u oblasti istorije i lingvistike u potpunosti su u skladu sa najnovijim otkrićima u arheologiji, antropologiji, kao i DNK analizama.

Naravno, da bi se dokazao kontinuitet makedon-armanskog etnosa u periodu od 4.000 godina u regionu antičke Makedonije i mnogo šire, od praistorije do dana današnjeg, treba da postoje snažni, nepobitni argumenti. Najvažniji od svih argumenata kojim se dokazuje kontinuitet etnosa je neizmenjenost govornog jezika.

Na osnovu mog istraživanja nedvosmisleno sam utvrdio činjenice da makedon-armanski jezik, u kontinuitetu od 4.000 godina, nije prošao kroz značajne promene, tako da je drevni armanski jezik u potpunosti sačuvan u današnji govorni makedon-armanski jezik.
Do ove činjenice sam došao nakon čitanja mnogih starih zapisa pisanih na kamenim pločama i relikvijama koje pripadaju armanskim (pelasgo-iliro-tračkim) plemenima, kao i analizom Homerove "Ilijade" koja je prevedena na arhaični grčki jezik.

Ono što se pojavljuje kao čista činjenica je da su prevodi "Ilijade" i "Odiseje" na arhaični grčki jezik puni armanskih reči i korena reči koje proizilaze iz armanskog jezika. Nakon analize "Ilijade" nesumnjivo sam zaključio da postoji ogroman broj armanskih jezičkih elemenata koji se pojavljuju u paralelnoj upotrebi sa onima koji su grčkog porekla. Faktički u jednom te istom delu imamo fenomen dvojezičnosti što se u potpunosti poklapa sa Herodotovom tvrdnjom (I, 58.) da su Grci isprva bili dvojezični, govoreći, pored grčkog, i jezik Pelasga, od čijeg su se porodičnog stabla zapravo odvojili. Treba biti oprezan prilikom čitanja Herodota (I, 58.), ono mora biti u originalu, jer prevodi na novogrčki i druge jezike sadrže suprotnost, nepouzdana tumačenja i, zapravo, su falsifikati.

Herodot – Istorija, knjiga I, glava 58:

Herodot


"... Zatim se rodi (nastaje) grčki jezik, uvek koriščen paralelno sa tim istim (istovremeno sa varvarskim jezikom), kako mi se čini. U stvarnosti, odvajanjem od pelaškog, slab u početku, od malog je postao veći, zahvaljujući Pelazgima koji su ga prihvatali, kao i mnogi drugi varvarski narodi .....".

Herodot jasno navodi svoje mišljenje da zatim se rodi grčki jezik koristeći termin ejeneto koji se direktno prevodi kao: rodi se, u prenosnom značenju "nastaje". Takođe, reč epita kako u starogrčkom tako i u novogrčkom jeziku ima nepromenjeno značenje zatim.
Prvi red teksta iz Herodota literalno znači: "Zatim nastaje grčki jezik".

Takođe od integralne rečenice: "Zatim se rodi grčki jezik, uvek koriščen paralelno sa tim istim, kako mi se čini." očigledno je da grčki jezik, prema Herodotovom viđenju bio je u paralelnj upotrebi sa "varvarskim" pelazgiskim jezikom. To znači da su prvi Grci, oni iz vremena Trojanskog rata bili dvojezični.

U prevodima na druge jezike uočava se pogrešno tumačenje prve prevedene rečenice: "A Heleni, kako mi se čini, oduvek govorili istim jezikom." Ovako tendenciozni prevod je grubo falsifikovanje istine, i može poslužiti kao moćno oružje (ako nije otkriveno) u daljem falsifikovanju istorijske istine.

Na tvrdnje Herodota nadovezuje se i Platon ("Cratylus", 421.c., 425.e., ....) .

Plato


Prevodi se:

"Mislim da su Grci, a specijalno oni koji su pod dominacijom varvara, mnoge reči preuzeli od varvara."

U poglavlju 421.c. kaže:

Grčki tekst


“Prepisuje mu se (daje mu se) varvarski karakter svemu onome što mi ne znamo”, .."iz razloga da su se reči menjale vise puta i od razlicitih strana, neće biti iznenađujuće da stari grčki u odnosu na današnji varvarski, od njega da se nije razlikovao ni najmanje.”

A u poglavlju 425.c., iste knjige, Platon je izričit:

Grčli tekst


"Od toga nemamo ništa bolje, na kojoj osnovi možemo da utvrdimo istinu o prvim imenima (rečima) .....ili trebamo li, kao pesnici tragedija kad su saterani u ćošak, da koristimo mehanizam koji uzdiže Bogove? Jeli neophodno za nas da opravdamo nas same na taj način (i da kažemo to), da prve reči su stvorene od Bogova i zato su ispravne.....ili (neophodno je reći) da smo ih preuzeli od varvara i (šta više) da su varvari stariji od nas.."

Platon je još odlučujući. On je jasno sugeriše da su Grci preduzela prve reči od varvara i da su varvari starije od njih. On takođe navodi da starogrčki jezik, odnosno jezik koji se govorili u pred-trojanskom periodu, bio je identičan varvarskom jezika kojim se govorilo u njegovo vreme.

U proučavanju praistorije, pre svega, moramo da se oslanjamo na pisanje Homera u njegovoj "Ilijadi", ali imajući u vidu da, ako želimo da tretiramo ovaj očaravajući ep kao verodostojan izvor informacija, treba filtrirati verski sadržaj od osnovnog teksta, tako da dolazimo do čistog istorijsko-geografskog uzorka. Tako filtriran tekst u potpunosti korespondira sa onim što su mnogi antički pisci kasnije zapisali u svojim delima.

Moramo da znamo da: brojni Pelasgi-Tračani, Iliri sa svojim mnoštvom dijalekata pripadaju jednoj porodici identifikovano kao jedinstveni armanski jezik. Ja nisam izmislio ovu identifikaciju, to je rezultat mog istraživanja koje je dokazalo da "armansko" ime i identitet kao pojam za konkretnu identifikaciju bio u aktivnoj upotrebi još u praistoriji.

Herodot (V 3) potpuno s pravom, s obzirom da je savremenik sa događajima u petom veku pre Hrista, tvrdi da: "Tračani su, posle Inda, najveći su narod u svetu." Prirodno je da drugi narod po broju u svetu poseduju odgovarajuću teritoriju. Ograničavanje teritorije gde žive Tračani samo u jugoistočnom delu poluostrva Balkana je prilično apsurdno. Kada Herodot kaže Tračani, on označava sva plemena koja se naselili na Balkanu i delu ostrva (jedini izuzetak su Grci koji su se, u to vreme, već formirali kao posebna nacionalnost), veći deo Male Azije, delove Bliskog Istoka, delove na Kavkazu (Jermenija, Albanija), preko-Dunavska mesta, kao i veći deo plemena Skita, koji istorijski, potiču od Tračana boraveći na mestima, koje čak i danas identifikujemo kao Trakija.

Osim Skita u Skitiji, za koje postoje mnogi drevni spisi gde je jasno zabeleženo njihovo tračko poreklo, ali za koje (za sada) ja još uvek nemam utvrđenu armansku jezičku pripadnost, za sva druga plemena koja su živela u pomenutim prostorima, uz punu garanciju, tumačenjem, čitanjem egzaktnih jezičkih antičkih zapisa, utvrdio sam da njihov zajednički jezik je armanski.


Što se tiče jezika, istorijski, možemo da predstavimo izjavu Polibija, koji je živeo u drugom veku pre Hrista i Justina koji je živeo u drugom veku posle Hrista.

Polibije (19. Claudius. Cap. 15. Aurelianus. Cap. 13; Appianus Illyr. Cap. 6; Mannert): "Ilirski jezik je makedonski dijalekat, a takođe je trački jezik"

Justin (lib. VII. 1.1.): "- Makedonija ... Emathia cognominata est....Populus Pelasgi" = - "Makedonija ...... Emathia je poznat po ..... narod Pelasgiski").

U slobodnom prevodu to znači da: "U Makedoniji....Emateji žive i Pelasgii".

Ista izjava može se naći kod:

Suidia, == “Iliri su varvari Traki” (N. Densushianu "Dačija praistorica", p.680.), što u slobodnom prevodu znači da "Iliri su Tračani".

Strabon (Strab., str.315 - Clearch AUP Athen. KSII 27..). Sugeriše i da: "Iliri i Tračani nisu mogli biti jedni drugima tuđi, a takođe, imaju istu tradiciju i sistem upravljanja i obožavaju ista božanstva".

Ista tvđenja iznose i drugi antički pisci, isti će dalje biti navedena u ovom delu..

Ako racionalno pogledamo problem oko mnoštva imena koja se pojavljuju u dužem vremenskom periodu, dolazimo do samo tri imena za identifikaciju armanskog naroda: Tračani (Iliri), Besi i Makedoni = Makedon-Armani. Sva ostala imena su povezana sa mestom stanovanja, imenima vladara, dijalektom, odećom ...

Govoreći o imenima, imamo jednu specifičnu situaciju sa korišćenjem imena Vlah (Valah) koji je uvek u upotrebi paralelno sa etničkim imenima: Tračani (Iliri), Besi i Makedoni = Makedon-Armani.

Iz prethodno citiranih radova nije teško izvesti i zaključak da Pelazgi, Makedoni, Tračani, Iliri ... i njima srodni narodi govorili jezicima koji pripadaju istoj jezičkoj grupi.

U dosadašnjem naučnom radu objavio sam knjige: "Tračko-Dački jezik, osnova indo-evropskih jezika" (Limba traco-daca fundul limbilor Indo-europeane), Tetovo, 1993; "Pelazgi: jezik, pisanje, ime "(Pelasghyi; limbâ, carte, numâ), Tetovo, 1998;" Tračko-Dački jezik, osnova Evro-indijskih jezika "prevedeno i prošireno izdanje, Skoplje, 2000 (" Trako - Dačkiot jazik osnovata na evro-indiskite jazici; dopolneto izdanie Skopje, 2000); "Homerovim očima" (OCLJUL AL OMERU), Tetovo, 2004".

Sve što će biti rečeno u daljem tekstu, u potpunosti je razrađeno u navedenim knjigama.

Osnovni zaključak koji se može izvući kao rezultat mog istraživanja je maksima:

Arman Makedonskinije novolatinski
ali
Latinski jeste novoarmanski


To znači da je teorija o "Latinizaciji" izmišljena teorija, kojoj nedostaje prava istoriska realnost, pa se krije u istorijskoj nauci kao "realnost".

U stvari, pošto sam učinio duboka i detaljna interdisciplinarna istraživanja, došao sam do praktičnih rezultata, da osim postojanja jedne izmišljene i prikrivene hipoteze, u odbrani hipotetički nametnutoj "Latinizaciji", ne može se koristiti ni jedan jedini argument.

Hipotetična teorija "Latinizatije" oduvek je dokazivana izvlačenjem zajedničkog porekla reči iz "romanske" jezičke grupe i odgovarajućih reči iz latinskog jezika. Kao i rezultat "velikih kolonizacija" koje su Rimljani sprovodili na osvojenim teritorijama.

Ono što se zaboravlja u tom pitanju je da se dokaže da je jedan jezik pretrpeo izvesne promene, ili da je neki drugi jezik nametnut ljudima, znači da moramo da znamo kako je izgledao stari jezik, a zatim, koristeći komparativne metode da biste videli da li jezik pretrpeo veće ili manje promene, ili da li je zamenjen novim nametnutim jezikom, nazvanim "Latinskim". Apsolutno nema ništa od ovog u hipotetičkoj teoriji "Latinizacije".

Za razliku od postojećih "znanja", u mojim knjigama dajem mnoge elemente jezika i integralne zapise gde se može jasno videti da se armanski nije promenio u poslednjih 4.000 godina, i da je "Latinizacija" čista izmišljotina, i da je proces u stvari otišao u suprotnom smeru, da je latinski proizvod armanskog, i da su Rimljani potomci Armana, što je argumentovano u detalje u radovima mnogih starih pisaca, Homera i Vergilija, pre svega.

Jezički argumenati se sastoje u čitanju 24 natpisi na armanskom (trački, ilirski) jeziku datiranih od VII veka P.H. do drugog veka, na teritoriji balkanskog poluostrva, Maloj Aziji, i Kuvajtu. Među njima najznačajniji su: "Midin epitaf iz VII veka P.H.", Kiolmenus blokovi "," prsten iz Ezerova "... Sve su objavljeni u "Tračko-Dački jezik, osnova indo-evropskih jezika"(Limba traco-daca fundul limbilor Indo-EUR-opeane), Tetovo, 1993;" Tračko-Dački jezik, osnova indo-evropskih jezika "prevedeno i prošireno izdanje, Skoplje, 2000 (" Trako - Dakiot jazik osnovata na evroindiskite jazici; dopolneto izdanie Skopje, 2000); To isto važi i za čitanje čuvenog natpis na jeziku pelazkog plemena Cinthi od Limnos "pikazano je u detaljima:" Pelasgi: jezik, pisanje, Ime "(Pelasgh?i; Limba, kart, Numa), Tetovo, 1998, kao i čitanje i analizu mnogih armanskih reči u arhaični grčki prevod Homerove "Ilijade", objavljen u knjizi "Oko Homerovo " (OCLJUL AL OMERU), Tetovo, 2004.

U ovoj kratkoj opisnoj istoriji Arman-Makedonaca idem u prošlost sve do stvari koje su do sada predstavljane kao mit koji se može preneti u stvarnost.

Prikazivanje stvarnost, omogućeno je činjenicom da me je moj naporan rad je doveo do tačnog određivanja vremena događaja sa preciznošću od dve-tri godine, plus ili minus, nešto što se ne može reći za postojeće hronologije u okviru istorijske nauke . U stvari, istorijska nauka nije uspela da podredi istorijske događaje u tačnom hronološkom redu, tako da pravi pogrešna lociranja koja se za određena događanja kreće u periodu od čak nekoliko vekova. Hronologija do koje sam ja došao, koju ja koristim, je u potpunosti precizna. Uspostavio sam tačne hronološke rezultate korišćenjem različitih polazišta i njihovim dovođenjem u jednu tačku.

Smatram da će ovo delo pomoći u pojednostavljenom sagledavanju i učenju praistorije i antičke istorije i njihov uticaj na kasnije istorijske događaje.

Za one koji će imati više interesa za detaljne istraživanje realnih istorijskih istina, posebno one specijalizovane u istoriji i lingvistici preporučujem moja dela: "Trački-Dakijskii jezik, baza indo-evropskih jezika" (Limba traco-daca fundul limbilor Indo-europeane), Tetovo, 1993; "Pelasgi: jezik, pisanje, ime" (Pelasghyi; Limba, kart, Numa), Tetovo, 1998; "Trački-Dacian Jezik, osnova Evro-Indean jezika" prevedeno i prošireno izdanja, Skoplje, 2000 ( "Trako - Dakiot jazik osnovata na evroindiskite jazici; dopolneto izdanie Skopje, 2000);" Homerovo Oko "(OCLJUL AL OMERU), Tetovo, 2004. Ovi radovi sadrže potpunu argumentaciju za sve ono što je izneto u ovoj kratkoj opisnoj istoriji.







Najbrzi i najsigurniji nacin za transfer novca -PayPal


Moskopolje-Cincarski Jerusalim







Copyright © 2014 CINCARI.ORG | All Rights Reserved

Design by FCP | Modified by Dragos Powered by DCS