Prostor za Logo i ostalo
  Start     Dokumenta   Drugi o nama   Vaša priča   Naselja   Kultura   Novosti   Linkovi

SADRŽAJ



    Start    

    DCS    

    Poreklo Cincara    

    Istorija Cincara    

    Jezik Cincara    

    Muzika Cincara    

    Poznati Cincari    

    Publikacije    

    Galerija slika    

    Kontakt    


bottom








ŠTA MOŽEMO DA KONSTATUJEMO?

U drugom veku pre n.e., na poluostrvu Balkana i najvećeg dela Male Azije, dominirali su Armani (Trako-Iliri) i Armeni (Pelasgi). Između dva identiteta postoje nerazdvojni jezički i genetski odnosi . Srodnost je toliko velika da je tokom čitavog antičkog perioda mešanje ova dva identiteta s istog terena prisutno na svim mestima, a posebno u priobalnim područjima.

Generalno govoreći, Armani (Trako-Iliri) uglavnom su se bavili stočarstvom i naseljavali su planinske delove određenog područja, dok su Armeni (Pelasgi) uglavnom živeli od poljoprivrede i naseljavali obale i nizije, i zbog toga je njihov izvorni naziva "Pe largi = na širokom", ili prenosno "ravničari"(ljudi nizijskih predela).

U novije vreme oba pojma Armenaca i Armana su u aktivnoj upotrebi kao imena etničke samoidentifikacije od strane Arman-Makedonaca, a identitet "Armenj" je u upotrebi samo u Južnoj Tesaliji i delovima Epira.

Na početku drugog milenijuma pre Hrista, južne delove današnje Grčke naselili su male grupe Feničana. Sredinom II milenijuma veća grupa kolonista došla je do Peloponeza, uglavnom iz Egipta, koji je u skladu s njihovom vođom Danajem identifikovana zajedničkim imenom Danajci.

Selidba Danajaca pod vlašću Danaja rezultat je dinastičkih borbi u Egiptu. Poraženi će 1527/6. g. pre n.e. doći do Peloponeza i naseliti gradove Argos i Mikenu.

Vremenom, kao rezultat mešanja između došljaka i autohtonih Pelasgo-Tračana, u procesu koji traje gotovo jedan milenijum rodio se grčki etnitet i starogrčki jezika . Mora se primetiti da je pojava i širenje grčkog jezika ograničeno prvo u gradskim centrima gde je obrazovanje na vrlo visokom nivou. Područje oko "polisa" (grad-država) ostalo je "varvarsko". Ova situacija je trajala sve do formiranja grčke države, po prvi put u istoriji Grka, u prvoj polovici XIX veka nakon osnivanja moderne Grčke. Korištenjem metoda sile i pritisaka denacionalizacije se i asimiluje autohtono Armansko (Pelasgo-tračko) stanovništvo.

Čitanjem mnogobrojnih starih spisa, može se zaključiti da je u roku od 4.000 godina Arman-makedonski (Trako-ilirski) jezik ostao gotovo nepromenjen. Mala transformacija može se primijetiti u nekim rečima, ali izgovor i osnovna struktura su očuvani. Zbog toga, mi sigurno možemo reći da je današnji Arman-makedonski jezik isti kao i onaj kojim su govori: Pelop, Ahilej, Mida, Filip, Aristotel, Aleksandar, Spartak ...

U isto vreme, grčki jezik pretrpeo je mnoge transformacije.

Dakle, pitanje je: kako je armanski (trako-ilirski) jezik ostao sačuvan četiri hiljade, dok su Grci,koje danas smatramo nosiocima evropske kulture, promenli njihov jezik toliko da između starog i novog grčkog postoji tolika razlika, tako da starogrčki, a da ne govorimo o najstarijem prevodu "Ilijade" koji je pisan arhaičkim grčkim jezikom, nije razumljiv za moderne Grka.

Moje mišljenje, na temelju mnogih detaljnih istraživanja, je u skladu sa mišljenjima Platona, iznesenog u njegovom delu "Kratil" i Herodota, objavljenog u "Istoriji".

U toku tri i po milenijuma zajedničkog suživota, mnogi "varvari" (Pelasgo-Trako-Iliri) se mješaju sa Danajcima. Takodje se mašanjem, jezični elementi uzimaju iz oba jezika. Preuzete reči transformišu se pod utjecajem fonetike u Danajski jezik. No, osnovni smisao reči biće više ili manje očuvan. Uticaj armanskog jezika nad grčkim je vremena povećan, kako su se sve veće grupe Armana mešale, tako da, ako se uporede reči u starogrčkom i aktualnom grčkom jeziku, može će reći da je prisutnost izvornih armaniskih reči mnogo veći danas nego u prošlosti.

Ovo uporedjenje može nas dovesti do pogrešnog zaključka da je možda to rezultat procesa latinizatije. Ne, to nije tačno, s obzirom na činjenicu da je u najstarija prevedena verzije "Ilijade" (negdje iz V veka . pre nove ere, dok je prvi prevod datira iz VII v. pne.) pisana je jezikom koji je bio potpuno nerazumljivim Grcima iz "Klasičnog doba", da su neke reči trebali tumačiti posebno obrazovani ljudi, kao i činjenicu da su neke čisto armanske reči koje su naknadno identifikovane kao "varvarske" očišćene od grčkog jezika, još uvijek u potpunosti sačuvane u stvarnom arman - makedonskom jeziku.

Takođe, jedna detaljna analiza grčkog jezika u odnosu na arman-makedonski će dati rezultat da mnoštvo armanskih reči, infiltrirano u grčki, mogu se razdvojiti na temelju nedostatka generativne linije. Ako u arman makedonskom jeziku formiranje pojedinih grupa reči koje su izvedene iz jedne osnovnoe reči može se prati, u grčkom jeziku to ne može biti učinjeno za istu grupu reči. Stiče se utisak da su reči doslovno preuzete iz armanskog i ubačene u grčki jezik.

S druge strane, neizmenjenost arman-makedonskog jezika može se tumaciti kroz sledece fakte: Armani, Armeni (Pelazgi i Trako-Iliri) kao najbrojniji narod na svetu posle Indusa, u uslovima kad su mnogobrojni, nisu mogli biti podložni izmenama njihovog jezika iz prostog razloga što istorijski nije poznato da su asimilovali neke druge narode koji bi mogli da u odnosu na njih biti brojniji. Naprotiv, ogromne mase Trako-Ilira nametnule su se manje brojnim stranim etničkim identitetima. To asimilovanje malobrojnijih , takodje je uticalo i na jezik malobrojnijih, što je rezultiralo pojavom novih jezika koji sadrži primese oba jezika. To bi stvarno bilo čudo kako bi manji asimilovali veći narod.
Trebamo imati na umu da su te manje nacionalnosti bile azijskog porekla u kojima nacionalna nego je više pod stresom i na novom mješovitom području od sebe stalo. S druge strane, istorijski, Pelasgi i Trako-Iliri, kao i njihovi potomci, kasniji Arman-Makedonci, nacionalizam i šovinizam su uvek smatrali kao nešto čudno i nezamislivo. Moglo je biti teških bitaka oko imovine ili razvoja, ali borbi nikada nije bilo i na nacionalnoj osnovi, za osiguravanje jezičke posebnosti i odbranu nacionalnog identiteta. Osećaj jezičke posebnosti je visok samo u trenutcima akutne emocionalne krize kada je osjećaj ličnog ponosa stavljen u pitanje.

Mislim da dobar primer za to može biti optužba Aleksandru prema njegovom generalu Filoti(Philotas). Optužbe su tvrdile da Filota (Philotas) nije imao poštovanje prema svom maternjem jeziku - makedonskom jer je naredjivao svojim podređenim makedonskim vojnicima pomoću tumača, govoreći naredbe na grčkom. Možemo videti apsurdnost u: prvo, Filota (Philotas) se osećao ponižen govoreći na svom makedonskom jeziku, i drugo, Aleksandar, kao gospodar sveta, koji je mogao nametnuti svoj materinji jezik osvojenim narodima, od koji su velćinom tračko-ilirskog porekla, on je ponudio grčki jezik kao jezik komunikacije.

Takva je ista situacija i danas. Mnogi poznati ljudi arman-makedonskog porekla, čiji maternji jezik je arman-makedonski, ne žele razgovarati na njihovom maternjem jeziku. Ali ne zaboravljaju, u trenutcima emocionalnog naboja, bez obzira na to da li je pozitivne ili negativne reakcije, glasno, agresivno, da istakne svoje drevno makedonsko poreklo.

Nemar makedonske aristokratije prema maternjem makedonskom jeziku može biti sagledan kroz činjenicu da je u post-Aleksandrovo vreme u mnogim spisima pisanim na makedonskom jeziku, stavljane ne samo grčke riječi nego cele rečenice.

Takvo ponašanje ne bi trebalo začuditi, jer je činjenica da je u to vreme grčki jezik slavljen kao jezik kulture isto kao što je u XVIII veku francuski jezik u Europi bio jezik koji svako dobro obrazovani i dobro odgojeni Evropljanin morao znati. Tako se dogodilo da je Napoleon osvojio Rusiju, a ruski generali, zapovjednici i plemići govorili francuski međusobno. Ili, u novije vreme, svetom dominira engleski jezik, šireći se ne iz Engleske, već iz Amerike.

Sve to anomalije u korištenju stranih reči i rečenica u autohtonom jeziku treba smatrati modom. Modnu ludost. Želja za korištenjem stranog jezika u vlastitoj zajednici kao ispunjenje intelektualne superiornosti - gluposti.

Iz ove uporedne analize koju sam učinio, jasno, neosporno proizlazi činjenica da arman-makedonski jezik je najčistiji i najstariji jezik u Evropi.

To je savršeno sačuvan jezik koji nam omogućuje da dođemo do jezičke osnove evropskih jezika. To se posebno odnosi na jezik Rima i Grčke, a kroz njih sa svim drugim evropskim jezicima. S druge strane, od komparativne analize sa slavenskim jezicima se može doći do duboko u praistoriju evropskih jezika. Uprkos vekovima dugoj intenzivnog denacionalizacije od Arman-Makedonaca, jezik je dovoljno dobro očuvan i veliki broj ljudi ga još uvijek dobro govori.












Najbrzi i najsigurniji nacin za transfer novca -PayPal


Moskopolje-Cincarski Jerusalim







Copyright © 2014 CINCARI.ORG | All Rights Reserved

Design by FCP | Modified by Dragos Powered by DCS