Prostor za Logo i ostalo
  Start     Dokumenta   Drugi o nama   Vaša priča   Naselja   Kultura   Novosti   Linkovi

SADRŽAJ



    Start    

    DCS    

    Poreklo Cincara    

    Istorija Cincara    

    Jezik Cincara    

    Muzika Cincara    

    Poznati Cincari    

    Publikacije    

    Galerija slika    

    Kontakt    


bottom
Pelazgians

Wallachia

Dinastija Asena, II Bugarsko-Vlaško carstvo

Bugarsko Vlaško Carstvo za vreme Asena








Prilog poreklu Cincara (Armana)

Putevi civilizacije su vrlo zamršeni i skriveni u tami vekova, ali oni se cuvaju i s vremena na vreme vaskrsavaju u izucavanju i secanjima buducih naraštaja.Upravo se to desilo sa jednom starobalkanskom etnickom zajednicom, tacnije narodom jer poseduje sve atribute naroda. U Srbiji ih nazivaju Cincari od kraja 18. i pocetka 19. veka kada su poceli da imaju važan znacaj u stvaranju gradanskog društva.

Za ime i poreklo ovog etnosa od pocetka 19. veka pa sve do ovog vremena vezane su mnoge predrasude i veliki upliv politickih interesa koji i dan danas ne daju naukama i strucnim ljudima da se slobodno i javno bave ovom problematikom. Ipak se ovaj narod digao kao ptica feniks iz pepela osamdesetih godina 20. veka. Da bi pojasnili gore navedenu tezu oko imena i porekla Cincara navešcemo jednu znacajnu cinjenicu. Pravilo etnografije od postanka ove nauke koju su ustanovili Francuzi kao nosioci jake etnološke škole i svi ga prihvatili glasi: Jedan etnos se naziva onim imenom kojim sama ta zajednica sebe naziva. To naucno pravilo nije važilo za Armane, romanizovane starosedeoce Balkana potonje Cincare (naziv u Srbiji).

Naime nemacki etnograf Gustav Vajgand ih je nazvao Aromunima aludirajuci na vezu sa savremenim Rumunima jer je bio angažovan od njihove strane. Naprosto on je to pravdao nemackim izgovorom tog naziva, jer je još tada, sredinom 19. veka, bilo polemika oko ovog Vajgandovog termina koji je ostao do danas u upotrebi u srpskoj nauci i stvara pogrešan pravac u politickom i naucnom odnosu prema ovome narodu. Odnosno ni u 21. veku politicki interesi ne daju strucnjacima prostor da se oslobode stereotipa i predrasuda.

Cincari ili Armani vode poreklo od paleobalkanskih starosedelaca Pelazga ili Pelasta (izucavanja srpskog etnologa akademika Petra Vlahovica) i po nekim od najnovijih arheološko-antropoloških proucavanja zastupa se mišljenje da su mešavina paleomediteranskog (Pelazga) starosedelackog balkanskog stanovništva i indoevropskog stanovništva naseljenog migracijama na Balkan. Mišljenje profesora Nicote (R. Makedonija), koji je doktorirao na Sorboni, da su potomci antickih Makedonaca dopunjuje tezu akademika Vlahovica jer se upravo ovaj stari etnos sa Pinda i Epira koji je olicenje cvrste državnosti supstrat paleobalkanskog stanovništva indoevropljana.

Najviše pominjana teorija u nauci i naucnim enciklopedijama je da su potomci Tracana i Ilira koji su romanizirani od strane Rimske imperije u starom veku. Savremene grčke naučne teorije pretežno zastupaju tezu da su Cincari potomci romanizovanih Helena, odnosno da su Cincari svojim poreklom zapravo Grci."

Turci, Grci i Sloveno – Makedonci nazivaju Cincare Vlasima, što unosi još više zabune oko pravog imena i porekla jer se tako taj narodni naziv kasnije poceo koristiti i u nauci koja je po pitanju Armana koketirala sa politikom.

Cincari jesu istorijski narod jer nema dvojbe da su bili tvorci Velike i Male Vlahije (Megalovlahia i Vlahia Minor) kako srednjevekovna srpska država u doba Nemanjica naziva ove države u Epiru. U 12. i 13. veku posle latinskog osvajanja Konstantinopolja (posle 1204 god.) Megalovlahia se proširila na despotat Epir Vlahia Minor.

Takode tzv. Drugo bugarsko carstvo u nauci još poznatije pod imenom Vlaško-bugarsko carstvo krajem 12. i pocetkom 13. veka je nesumnjivo carstvo Vlaha predaka Cincara. Tu problematiku je sjajno objasnio veliki vizantolog Georgije Ostrogorski. Braca Jonica i Petar Asen su bili rodonacelnici armanske dinastije Drugog bugarsko – vlaškog carstva.Posle pada Vizantije, tokom IV hrišcanskog pohoda brojni Cincari iz Tesalije i južnih delova Epira ustanovili su sopstvenu državu u današnjoj srednjoj Albaniji u nauci poznatu pod imenom Muzakija.

Kneževina Muzakija koju je osnovao cincarski (armanski) rod Mušat postojala je od kraja 13. veka do pocetka 16. veka. Osnivac dinastije je bio Andrej Mušat (Andrej Lepi u prevodu sa armanskog). Nosio je titulu sevastokrator i bio je princ 1280. godine sa vladavinom nad teritorijom Berat, Devol, Tomornica. Njegovi naslednici su bili Teodor, Mentul i Andrej II Mušat.

Za vreme otomanskog carstva odnosno njene vladavine na Balkanu cincarska (armanska) prava za nacionalni identitet bila su zvanicno priznata i poštovana aktom sultana Abdula II Ali Hamida. U 18. veku Cincari su u najvecoj meri po zanimanju bili trgovci na relaciji istok – zapad, od Aleksandrijske luke u Egiptu pa sve do Beca. Glavni centar bio je Moskopolje u jugozapadnom Epiru kao i Gramosta nešto istocnije. Moskopolje je postao jedan od najvažnijih i najperspektivnijih gradova na celom Balkanu, dok nije bio spaljen od strane Ali Paše Janinskog tri puta (1769., 1788. i 1821. godine). Od tada su se Cincari rasuli po celom Balkanu i srednjoj Evropi cak sve do Poljske.

Za vreme I svetskog rata Alkibijad Dijamandi je osnovao Republiku Korcu na teritoriji današnje južne Albanije. Medutim ova pravoslavna država nije naišla na odobravanje velikih sila u to vreme. Kasnije za vreme II svetskog rata tokom okupacije sila osovine na teritoriji Grcke, Italijani su dali saglasnost Cincarima da organizuju nezavisnu državu Kneževinu Pind (tzv. Pindski principat). Lider je bio vec pomenuti Alkibijad Dijamandi iz Samarine, princ Alkibijad I 1941-1942. U ovim teškim ratnim godinama se završava državni kontinuitet Armana.

Ako se ponovo osvrnemo na poreklo Armana njihovo pominjanje u starim vizantijskim hronikama, videcemo da su Cincari imali mesto kao etnos u istorijskim zbivanjima vizantijske odnosno romejske civilizacije ciji su bili cinioci kako u vojnom tako i kulturnom razvoju. Recimo Cincari (Armani) pominju se u 11. veku u delu Strategikon romejskog (vizantijskog) generala Kakavmena koji je bio jermenskog porekla. Dosta puta se pominju u to vreme u Epiru i Tesaliji i da vode poreklo od antickih vremena. Takode se pominju u Aleksijadi, delu Ane Komnen, kcerke romejskog cara Aleksija I Komnena kao stanovnici Makedonije i Tesalije.

Teza španskog Jevrejina koji je bio rabin o jevrejskom poreklu je potpuno pogrešna ali je objavljujemo kao interesantan istorijski izvor. Naime rabin Benjamin iz Tudele (Epir) španski Jevrejin koji je putovao po jugoistrocnoj Evropi i Bliskom Istoku izmedu 1159. i 1173. godine je zapisao da Armani (Cincari) sa planina napadaju Grke. On ih je takode opisao kao pobunjenike koji po obeležjima i osobinama možda imaju jevrejsko poreklo.

Jedna od klasicih politickih teorija o Cincarima kao o delu rumunskog naroda ne stoji jer je cinjenica da je latinizacija starosedelackog stanovništva Makedonije i Epira pocela ranije i duže je trajala od one u Dakiji (današnja Rumunija) dovodi do zakljucka da su Cincari nastali pre Rumuna.

Etnogheneza Armanjlor PART 1-3




Najbrzi i najsigurniji nacin za transfer novca -PayPal


Moskopolje-Cincarski Jerusalim
Dacia


Roman provinces at the Balkans

Carevi Bugarsko VLAŠKE DINASTIJE ASENA

Srpsko Carstvo za vreme Cara Dušana






Copyright © 2014 CINCARI.ORG | All Rights Reserved

Design by FCP | Modified by Dragos Powered by DCS